بیماری سیاهک پنهان گندم

بیماری سیاهک پنهان گندم

 

(Common bunt-covered smut-stinking bunt)

 

عامل بیماری:

 

1) tilletia foetida

 

2) tilletia caries

 

علایم بیماری:

 

سیاهک  پنهان یا  مخفی  گندم  تا  موقعی  که  خوشه  گندم

ظاهر نشود قابل  تشخیص  نیست. بوته های  مبتلا  معمولا

حدود چند سانتی متر کوتاه تر از بوته های سالم  می باشند.

و گاهی ممکن است به  نصف و  یا  یک  چهارم  تقلیل  یابد.

ریشه گیاه آلوده  کاملا  رشد  نمی کند  و  پنجه زنی  بوته ها

افزایش  می یابد.در گل های آلوده  مادگی  دراز  ترو  تخمدان

بلند ترو پهن تر و  به  رنگ  سبز  می باشند، در  صورتی  که

 تخمدان سفید رنگ است.علایم بیماری با  ظهور خوشه  های

 آلوده مشخص تر می شود.رنگ  خوشه های  آلوده  به  جای

 سبزفمایل به آبی می باشد.بوته های آلوده نسبت به زنگ زرد

و سرمای  زمستان حساس تر ولی نسبت  به  بیماری  سفیدک

سطحی مقاوم ترند.اگردانه آلوده را که ظاهرا  سالم  است  بین

دو انگشتان فشار دهیم،اسپورهای سیاه نسبتا  چربی  مشاهده

می گردد که  در  اثر ماده  تری  متیل  آمین  بوی  ماهی  فاسد

شده را می دهد. در  هر دانه  حدود 3 - 4   میلیون   تلیوسپور

تخمین زده می شود.

 

 

مبارزه:

 

بهترین راه مبارزه با سیاهک پنهان گندم ضد عفونی

بذرقبل از کاشت می باشد که برای این منظورقارچکش

های ویتاواکس،ویتاواکس تیرام،و یا مانکوزب به نسبت

دو در هزاراستفاده می شود.ضمناًً کشت زود تر گندم

درپائیز باعث می گردد که گیاهچه ها ازابتلابه قارچ در

 این مرحله در امان بمانند. 

بیماری زنگ سیاه گندم

بیماری زنگ سیاه گندم

(black rust-stemrust)

 

Puccinia garminis f.sp.triticiعامل بیماری:  

 

علایم بیماری:

 

زنگ سیاه عمدتا روی ساقه و غلاف برگ اثر می گذارد،اما

ممکن است پهنک برگ،پوشه و ریشک ها نیز مورد حمله

قرار می گیرد . پوستول ها یا جوشهای قارچ عامل بیماری

باریک بیضوی دراز،موازی با محور طولی ساقه و غلاف

برگ ظاهر می شود.ظرف مدت چند روز اپیدمی که روی

جوش ها را پوشانده ،پاره شده و به عقب می رود واز زیر

 آن توده های پودری که شامل اوردیوسپورهای قرمز رنگ

پیدا می گردد.سپس در اواخر فصل و در مرحله تلیوم،

تلیوسپورهای  سیاه رنگ پدید می آید.

 

 

 

 

مبارزه:

 

برای مبارزه با زنگ سیاه نیز اقدام به کشت ارقام مقاوم

گندم می شود.ضمنا ریشه کن بوته های زرشک می تواند

میزان آلودگی مزارع گندم را کاهش دهد.همچنین اقدامات

 زراعی و مبارزه شیمیایی که در مورد زنگ زرد ذکر گردید

علیه زنگ سیاه نیز موثر واع می شود.

بیماری زنگ قهوه ای گندم

بیماری زنگ قهوه ای گندم

(Brown rust-leaf rust)

 

Puccinia reconditeعامل بیماری:

 

علایم بیماری:

 

نشانه های  این  زنگ  در مرحله  اوردیوم  به  صورت

جوش های قهوه ای  و نارنجی رنگ در تمام دوره  رشد

گندم یعنی از گیاهچه تا مرحله رسیدن دانه ها روی برگ

ظاهر می شود.در اوایل  بهار  اوردیوم  اغلب  به صورت

پراکنده و غالبا در سطح  فوقانی  برگ ها  ظاهر می شود

و به هیچ وجه  مانند  زنگ  زرد  خطی  قرار  نمی گیرد  و

مخصوصا  از  روی  همین  علایم  می توان  این  زنگ را از

 زرد  در  مزرعه  تشخیص  داد. ضمنا  اندازه  جوشها  بزرگتر

می باشد.زنگ قهوه ای به  ندرت  غلاف  برگ ، ساقه و  خوشه

را آلوده می کند.دانه های خوشه های آلوده ریز چروکیده و وزن

محصول تا 90 در صد کاهش می یابد. تلیوم  این  زنگ  به ندرت

تشکیل می گردد و اندازه آنها کوچک،بیضوی کشیده و سیاه رنگ

می باشد.

 

 

 

مبارزه:

 

بهترین راه مبارزه کشت ارقام مقاوم می باشد و گندم پائیزه

بیش از ارقام بهاره مقاومت دارند ضمنا سمپاشی با بعضی

از قارچ کش های سیستمیک مانند دینیو کاربا مات ها علیه

این زنگ موثر واقع می شود.

 بیماری زنگ زرد گندم  

  بیماری زنگ زرد گندم 

(yellow rust-stripe rust-glume rust)

 

puccinia striiformis  f.sp  .triticiعامل بیماری:  

 

علایم بیماری:

 

زنگ زرد گندم در بهار معمولا زودتر از سایر زنگهای

غلات ظاهر می شود.ابتدا روی برگهای جوان پوستولها

یا جوشهایی که محتوی اوردوسپورها یا اسپورهای بهاره

زرد یا نارنجی رنگ هستند تشکیل می گردد.این جوشها

گرد وحدود نیم میلیمتر طول دارند و به تدریج دست به

دست هم داده و به صورت خطی یا نواری به موازات

رگبرگها هر دو سطح برگ را فرا می گیرند.جوشهای

مزبور علاوه بر برگ گاهی ممکن است روی غلاف

خوشه،گلوم،وگلومل بوته نیز ظاهر می گردد.دانه

خوشه های  آلوده بی اندازه کوچک،چروکیده،فاقد

نشاسته وغیر قابل استفاده است.چنانچه شخصی وارد

یک مزرعه آلوده به زنگ شود،اسپورهای نارنجی رنگ

به لباس های او می ماند و از همه مشخص تر در صورت

مالش انگشت روی برگ،گرد نارنجی رنگی مشاهده می شود

در اواخر دوره رشد گندم مرحله تلیوم قارچ شروع شده و

تلیوسپورهای یا اسپورهای پائیزه عامل بیماری که داخل

جوش هائی سیاه رنگ قرار دارند،بیشتر در سطح تحتانی

برگ ها روی خطوط کوتاهی تشکیل می شود.

 

 

 

 

مبارزه:

 

بهترین راه مبارزه با زنگ های غلات کشت ارقام مقاوم

می باشد که البته در این روش نیز مشکل شکستن مقاومت

و حساس شدن مجدد ارقام مقاوم پس از چند سال کشت متوالی

است.

شناسایی و از بین بردن علف های هرز خانواده گندمیان مانند

مرغ و جوموشی که ممکن است در زمستان کانون آلودگی

و منبع ذخیره اوردیوسپورهای زنگ زرد باشد در جلوگیری

از شیوع بیماری تاثیر خواهد داشت.

اقدامات زراعی مانند اجتناب از مصرف بیش از حد کودهای

ازته که باعث سست و حساس شدن نسوج در برابربیماری

می شود و همچنین زود کاشتن گندم های بهاره و کاهش دفعات

آبیاری باعث نقصان بیماری می شود.

استفاده از قارچکش های سیستمیک مانند بایلتون به نسبت

1-2 در هزار برای ضد عفونی بذر گندم علیه زنگ استفاده

می شودوگیاه راتا مرحله خوشه دهی حفظ می کند.

برای سم پاشی مزارع هم موقعی که زنگ به تازگی بروز

نموده است می توان از از قارچ کش های سیستمیک ،فولیکور

آلتو،و یا تلیت به نسبت 1 در هزار استفاده نمود.

بیماری رگه سیاه برگ موز

بیماری رگه سیاه برگ موز

 

عامل بیماری:

 

Mycosphaerella fijiensis

Mycosphaerella musicola

 

علایم بیماری:

 

علایم بیماری به صورت لکه های قرمز مایل به

قهوه ای کم رنگ به قطر کمتر از 25 در سطح

میلی متر پایین برگ ظاهر می شود.این لکه ها

دراز و کمی پهن تر شده و به نوار قرمز مایل به

 قهوه ای باریکی تبدیل می گردند که محورطولی

آن موازی رگبرگ های برگ و به اندازه 2×20

میلی متراست.در مرحله اولیه،نوارها بیشتردرسطح

تحتانی برگ به طور واضح دیده می شوند.نوارها

بعدا به صورت متراکم تجمع یافته و اغلب با هم ادغام

شده و به شکل نوارهای مرکب پهن در می آیند.در

مرحله بعد این نوارها به طور واضح روی سطح

فوقانی برگ ظاهر شده و به رنگ قهوه ای تیره

و تقریبا سیاه درمی آیند.اگر تعداد نوارها زیاد باشد

 تمام برگ دراین مرحله سیاه ودر نهایت خشک

می شوند.این بیماری از برگهای پایینی به برگهای

بالاتر سرایت می کند.

 

 

 

مبارزه:

 

با انجام عملیات زراعی و استفاده از قارچکشهای

مناسب می توان با بیماری مبارزه نمود.مهمترین

عملیات زراعی کاهش سطح اینوکولوم درموستان

می باشد.برای این منظور باید برگهای بافت مرده و

خشک را ازپایه های موز جدا نمود.همچنین لکه های

برگ را می توان از سطح بریده و حذف کرد.

برای کاهش رطوبت سطح برگها زهکشی مناسب

و همچنین آبیاری به روش قطره ای  بارانی الزامی

بوده و از میزان آلودگی می کاهد.

قارچکشهای بنومیل،مانکوزب،کلروتالونیل و قارچکشهای

سیستمیک از گروه بنزیمیدازول نظیرمرتکت(تکتو60)

در مبارزه علیه این بیماری موثراست.  

 

بیماری پوسیدگی ته سیگاری موز

بیماری پوسیدگی ته سیگاری موز

 

 

verticillium theobromae عامل بیماری:

 

 

علایم بیماری:

 

بیماری از گل آذین به نوک میوه های نارس گسترش

می یابد.نوک میو های نارس دچار بافت مردگی شده

خشک می شود.بخش انتهایی میوه چین خوردگی پیدا

کرده،میسلیوم قارچ به رنگ خاکستری روی آن را

می پوشاند.حد فاصل بخش بیمارو سالم نوار سیاه بافت

مرده ظاهر می شود.و تدریجا پیشروی می کند.پیشروی

پوسیدگی انتهای میوه درمیوه های نارس به ندرت از

2 سانتی مترتجاوز می نماید.عامل این بیماری قادربه

ایجاد آلودگی روی میوه های بعد از برداشت و حتی

محل قطع پایه های موز در طوقه می باشد.روی برگهای

 موز لکه های درشت بافت مرده ایجاد می شود و بخش

وسیعی از برگ ممکن است خشک می گردد.

 

مبارزه:

 

حذف برگهای آلوده و گلهای مرده به عنوان منبع آلودگی

قبل از تولید میوه در مبارزه علیه این بیماری بسیارموثر

است.مکان یسته بندی باید تمیز باشد تا احتمال آلودگی به

این بیماری را دربعد از برداشت کاهش دهد.حذف میوه های

آلوده در خوشه ضروری می باشد.

در صورت شدت آلودگی استفاده از قارچکش ریدومیل

(متالاکسیل) بسیار موثر است.