بیماری کپک سبز گلابی

 

بیماری کپک سبز گلابی

 

عامل بیماری:Penicillium expansum

 

علایم بیماری :

 

علایم بیماری به صورت لکه های قهوه ای با پوسیدگی  نرم  روی

میوه ظاهر می شود. لکه ها در دمای 20 تا 25 درجه سانتی گراد

سریعا توسعه پیدا می کنند.و قسمت اعظم  میوه را فرا  می گیرند .

حاشیه  لکه ها  روشن می باشد و در صورت وجود  رطوبت  بالا

 اسپورهای آبی وگاهی سبز روی آنها تولید می شوند. میوه ها در

طول مدت انبارداری به این بیماری  بسیار حساس  هستند .  شدت

خسارت در میوهای ضربه خورده و یا در میوه های خسارت دیده

در اثر تگرگ بیشتر است.

 

 

مبارزه:

 

برداشت میوه،انبار کردن و حمل ونقل آنها باید به گونه ای

انجام شودتا میزان صدمه به حداقل برسد .در صورت شدت

 آلودگی سمپاشی باغ قبل ازعمل برداشت از شدت خسارت

 می کاهد.نگهداری میوه ها درمحیط سرد و سرد خانه در

کاهش آلودگی بسیار موثر است .غوطه ورنمودن میوه ها

 پس از برداشت در محلول قارچکش مثل تکتو60 یا بنومیل

 2 در هزار وهمجنین شستشوی فوری آنها بعد از عمل

 برداشت در آب داغ و بر قراری تهویه مناسب در انبار

شدت آلودگی را کم می کند.

 

بیماری پوسیدگی نرم سیب

 

بیماری پوسیدگی نرم سیب

 

عامل بیماری:Penicillium expansum

 

 علایم بیماری:

 

در اثر این  پوسیدگی  نرم آبکی به رنگ خرمایی یا  خاکستری در

 میوه هایی که به عللی در موقع برداشت و یا حمل زخمی شده اند

ظاهر می شود.جنانچه  رطوبت محیط زیاد  باشد  کپک  خاکستری

یا آبی قارچ در سطح آلوده تشکیل می گردد.

 

 

مبارزه:

 

برداشت میوه و حمل آن باید به طریقی باشد که میوه زخمی نگردد.

میوه های زخمی و آلوده را باید از میوه های سالم جدا نمود .ضد

عفونی میوه قبل از انبار کردن با محلول 2 در هزار بنومیل و یا

تکتو 60 از شدت آلودگی می کاهد.

 

بیماری سفیدک سیب وگلابی

 

بیماری سفیدک سیب وگلابی

 

عامل بیماری: Podosphaera leucotricha

 

علایم بیماری:

 

بیماری معمولا  در  بهار  روی پا جوش و شاخه های یکساله به

صورت لکه های خاکستری یا سفید در سطح تحتانی برگها  ظاهر

 می شود وسپس برگها ناصاف و پیچیده می گردند. برگهای آلوده

ترد وشکننده شده،زودتر از موعد خزان می کنند.

 

 

 

مبارزه:

 

سمپاشی پاجوش و سر شاخه های مبتلا به بیماری با استفاده از

سموم بنومیل یا کارتان به نسبت 1 در هزار وهمچنین هرس آنها

در کنترل بیماری موثراست.

 

بیماری پوسیدگی قهوه ای میوه

 

بیماری پوسیدگی قهوه ای میوه

 

عامل بیماری: Monilinia spp

   

علایم بیماری:

 

درختان  در  موقع  شکوفه  دهی  مورد  حمله  قرار  می گیرند.

با حمله ی  قارچ  شکوفه  و  شاخه  های  گل  دهنده  خشک

می شوند  و  عامل  بیماری  معمولا  از  طریق  زخم  و  یا  منافذ

 طبیعی به داخل میوه رخنه  کرده  سبب  آلودگی  می گردد. میوه ها

اغلب  در  موقع  برداشت  و یا  در  صندوقهای  حمل  میوه   آلوده

 می شوند.آلودگی در میوه های  نارس  کمتر  است.  در  موقعی  که

 میو ها  می رسند چنانچه  بارندگی  شدیدی  رخ دهد زخمهای  ریزی

روی پوست  آنها ایجاد  می شود که بدین  وسیله  راه  ورود  پاتوژن

 به داخل میوه مهیا می گردد. در روی  میوه های آلوده علایم  آلودگی

 ابتدا به صورت لکه های  قهوه ای رنگی  ظاهر  می شود .میوه های

 کوچک در مدت 24 ساعت تماما آلوده می گردند.در میوه های بزرگتر

 لکه ها با گذشت زمان بزرگتر می شده  روی آنها  توده ی  اسپورهای

غیرجنسی  به  شکل  بالشتکهایی  به  صورت  دوایر  متحدالمرکز ظاهر

می شوند. میوه های آلوده به زمین افتاده  می پوسند .در  بعضی  موارد

میوه های آلوده روی  درخت  می ماند  و  در  مراحل  بعدی  چروکیده و

 مومیایی  می گردند.  میوه های  مومیایی  شده  زمستان  را  به  حالت

آویزان  روی  درختان  می مانند  که  قارچ  می توان د در آن و  یا  سر

شاخه های آلوده زمستان گذارانی نماید.گسترش  بیماری  غالبا از  طریق

انتقال کنیدیوم ها به  وسیله  باد،  باران  ویا  زنبورها  صورت  می گیرد.

 

 

 

 

 

 

مبارزه:

 

1- جمع آوری میوه های آلوده .

2- هرس شاخه های آلوده.

3- عدم حمل یا عدم پسته بندی میوه های زخمی شده.

4- در صورتی که آلودگی در باغ شدید باشد می توان با استفاده

از سموم شیمیایی نظیر  توپسین، بنومیل، کاپتان به نسبت دو  در

 هزار قبل از گل و یک در هزار بعدازگل با این بیمار مبارزه نمود.

 

بیماری شانکر نکتریایی سیب

بیماری شانکر نکتریایی سیب

 

Nectria galligenaعامل بیماری:    

 

علایم بیماری:

 

بیماری ابتدا به شکل لکه گرد به رنگ قهوه ای در محل اتصال

دمبرگ به شاخه (گره)ظاهر می گردد.سپس به عمق و اطراف

 شاخه و تنه توسعه می یابد.حاشیه نواحی آلوده ترک می خورد

و بر آمده می شود و سرانجام درخت خشک می گردد.

 

 

 

 

مبارزه:

 

کنترل قطعی مشکل است .قطع شاخه های آلوده و سوزاندن آنها

و همچنین سمپاشی درختان با بنومیل پس از ریزش برگهادر پاییز

در کنترل بیماری و کاهش خسارت موثر است.

 

 

 

 

بیماری پوسیدگی طوقه درخت سیب

بیماری پوسیدگی طوقه درخت سیب

 

عامل بیماری: Phytophothora cactorum

 

علایم بیماری:

 

زخمهایی در طوقه و یا ساقه  نزدیک  خاک  ایجاد  می گردد  که

معمولا در درختان  پیر و  یا  مسن تر  از 5 سال  دیده  می شوند.

در محل  زخم  ترشح  مرطوبی  صورت  می گیرد و  ناحیه  آلوده

سریعا  در جهات  مختلف انتشار  می یابد و در یک  فصل  رویش

مانند کمربند دور تا دور ساقه را می گیرد. بافت آلوده بوی روغن

 بادام تلخ می دهد.درختان آلوده ممکن است تا 5 سال زنده بمانند و

تولید میوه های نامرغوب کنند.برگهای این درختان رنگ پریده و

از نوک لوله شده زودتر از موعد خزان می کنند.

 

 

 

 

 

مبارزه:

 

عدم کاشت ارقام حساس – حذف و انهدام پایه های آلوده از باغ

سمپاشی طوقه و تنه با به کارگیری سموم مسی و کاپتان در کنترل

 بیماری موثرند.زخم را میتوان تراشید و پس از ضد عفونی با الکل

 در صد یا محلول4 تا5 در صد کاپتان ضد عفونی نمود و با چسب

پیوند پوشاند. 

 

بیماری لکه سیاه سیب و گلابی

بیماری لکه سیاه سیب و گلابی

 

عامل بیماری:inaequalis   Venturia

 

علایم بیماری:

 

علایم بیماری ابتدا به  صورت  لکه های  زیتونی  در زیر  کاسبرگ

یا برگهای جوان ظاهر می شوند وسپس به  رنگ  خاکستری و  سیاه

در می آیند.لکه ها دربرگهای تازه  روییده عموما در روی برگ ظاهر

می گردند.در برگهای  مسن  لکه ها ابتدا  در پشت  پهنک برگ ظاهر

می شوند.لکه ها ممکن است  به طور انفرادی  بمانند و گاهی  به  هم

پیوسته بزرگ  شوند. همچنین لکه ها ممکن است  در روی میوه  نیز

به وجود آیند که ابتدا به رنگ زیتونی هستند و سپس  سیاه  می شوند.

کوتیکول میوه در قسمتهای آلوده  چوب پنبه ای و سخت  شده  شکاف

می خورند.

 

 

 

 

 

مبارزه:

 

استفاده ازواریته های  مقاوم و یا سمپاشی درختان.

سمپاشی درختان بهتر است در اوایل  بهار موقع باز  شدن

 شکوفه ها که  در ابتدای حمله ی بیماری و موقع  خروج

 آسکوسپورهاست صورت می گیرد.برای سمپاشی در این

 مرحله می توان از سموم دودین یا سیپرکس به نسبت یک

 ونیم در هزاراستفاده نمود . یا می توان با  استفاده از سم

کاپتوفول در مرحله ی  سبزشدن  نوک  جوانه ها  با  این

بیماری  مبارزه  کرد. علاوه بر  سموم  فوق  قارچکشهای

 دیگری به نامهای بنومیل- توپسین- کاپتان- فربام- تیرام و

غیره وجود دارند که می توان از آنها نیز در مبارزه با این

بیماری استفاده نمود.

 

 

 

بیماری شانکر بوتریوسفریایی درخت سیب

 

 

بیماری شانکر بوتریوسفریایی درخت سیب

 

عامل بیماری:  Botryosphaeria ribis

 

علایم بیماری:

 

بیماری  شانکر  به  تمامی  قسمتهای  هوایی  درخت  سیب  از  طوقه تا

نوک شاخه حمله  می کند  ولی  میوه ها  بندرت  آلوده  می شوند. بیماری

 روی تنه به  شکل  زخمهای  بیضی  شکل در  اندازه های  متفاوت  ظاهر

می گردد طول  زخم ها  ممکن است به  20 تا 25 و  عرض  آن  به  15

 سانتی متر برسد.حد  وسط  بین  ناحیه  آلوده  و  سالم  با  شکاف  عمیقی

از یکدیگر جدا  می گردد. در  سطح  زخم ها شکافهای به  صورت  دوایر

 متحدالمرکز ایجاد می شوندو پوست حالت چین خوردگی به خود می گیرد.

.زخم ها ممکن است دراثر توسعه،پیرامون تنه یا شاخه را بپوشاندو قسمت

بالای آن راخشک می نماید.یکی از مشخص ترین  علایم آن  وجود  پوسته

نازک روی زخم ها ست که بسهولت می توان آن را کنار زد و در زیر  آن

 دسته های پیکنید قارچ عامل بیماری را به صورت دوایر متحدالمرکز دید.

 

 

مبارزه:

 

برای پیشگیری و کنترل این بیماری تقویت درختان،ممانعت از ایجاد زخم

در درخت قطع شاخه های بیمار 15 سانتی متر پایین تر از محل آلودگی و

کشت ارقام مقاوم موثر است .

 

بیماری زنگ سیب وبه

 

بیماری زنگ سیب وبه

 

عامل بیماری: Gymnsporangium tuniperi virginianae

 

علایم بیماری:

 

در فصل بهار روی سطح  فوقانی  برگ  لکه های نارنجی  پوشیده

از جوشهای سیاه رنگ  پدیدار می شود.غالبا در  اواسط  خرداد تا

اواخر مرداد  در سطح  تحتانی  برگ و درست در  زیر  لکه ها  بر

آمدگیهای زگیل مانند تشکیل می شود.از محل  این زگیل ها هزاران

اسپور به صورت  غبار قهوه ای آزاد می گردند. برگ آلوده در اثر

 آلودگی تغییر شکل می دهدو متورم می شود.

 

 

 

 

مبارزه:

 

 به لحاظ این که بیماری  دارای اهمیت  اقتصادی  نمی باشد  مبارزه با  آن

 الزامی به نظر نمی رسد.

چنانجه کنترل ضرورت پیدا کند می توان اقدام به حذف درختان  سروکوهی

مجاور باغها نمود.برای پیشگیری از شیوع  بیماری می توان  در  ماههای

فروردین وخرداد با استفاده از سموم زینب م یا پلانت واکس با غلظت 2 در

هزار درختان را سمپاشی کرد.

 

بیماری پوسیدگی آرمیلاریای ریشه

 

 

بیماری  پوسیدگی آرمیلاریای ریشه

 

عامل بیماری: Armillaria melle

 

علایم بیماری:

 

خسارت  این  بیماری  در  باغ های  میوه  که  در  زمین های  جنگلی

احداث شده باشند بسیار قابل توجه است . علایم بیماری در  قسمتهای

 هوایی درختان بصورت کاهش رشد کوچکی وزردی برگها  خشکیدگی

 سر شاخه های جوان و مرگ تدریجی یا ناگهانی درختان دیده می شود.

آسیب دیدگی در سطح باغ ممکن است ابتدا  پراکنده  باشد ولی به  علت

 انتشارقارچ از نقطه شروع آلودگی بیماری سریعا به نقاط مجاورانتشار

 می یابد.

بارزترین  مشخصه  بیماری به صورت نواحی  پوسیده در  پوست   طوقه

 وریشه درختان ظاهر می شود.سپس میسلیم سفید باد بزنی شکل با حاشیه

رگه دار بین پوست و چوب ایجاد می گردد  علاوه بر  آن  ریزومورف های

 بند کفشی قهوه ای تا سیاه رنگ از ریسه های به قطر 1 تا 3 میلیمتر از

مشخصه های دیگر عامل بیماری می باشد.  سطح خارجی شبه ریشه به

رنگ سیاه و در مرکز به رنگ سفید یا شفاف می باشد.

در قاعده  درختان  یا  در  نواحی  طوقه  درختان  مرده  یا در  حال  مرگ

بازیدیوکارپ چتری عامل بیماری به تعداد  اندک  یا  زیاد به  رنگ  عسلی

و خالدار به ارتفاع 7 سانتیمتر یا بیشتر و به قطر 5 تا 15 سانتیمتر رشد

می کنند.اینها اندام بارده قارچ هستند که معمولا در پاییز  ظاهر  می شوند

و در سطح تیغه های شعاعی خود  تعداد  فراوانی  بازیدیوم   بازیدیوسپور

تولید می کنند.کلاهک چتری حدود یکماه سرپا بوده  بعد پلاسیده می شوند.

تعداد کلاهک ها ظاهر شده در هر کپه به 40 عدد می رسد.

 

 

 

مبارزه:

 

قارچ عسلی پلی فاژاست ومبارزه شیمیایی علیه آن چندان موثر نیست .

اقدامات  به  زراعی  جلوگیری از حمله  حشرات و صدامات  مکانیکی

به ریشه و طوقه ممانعت از وارد شدن تنش های مختلف مثل نامتعادل

بودن رطوبت خاک وغیره و همچنین فراهم  نمودن امکان  رشد  خوب

برای ریشه و درخت و حذف علف های هرز در کنترل بیماری و کاهش

خسارت موثر است .

Trichoderma virideقارچ انگل طبیعی قارچ عسلی می باشد.